นวนิยาย

รักลืมล่า ในคืนวัน ขึ้น 15 ค่ำ บนท้องฟ้าสว่างไสวมีพระจันทร์เต็มดวงที่เปล่งประจายพรายพรั่งอยู่เหนือริมน้ำ มีชายหนุ่มและหญิงสาวดินเนอร์ท่ามกลางสายลมที่ปลิวไหวผ่านไปมา ให้ความเย็นสบายคลายความร้อน และมีเพียงโต๊ะของพวกเขาเท่านั้นที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ช่างมีความโรแมนติกเหลือเกิน ขณะที่ทั้งสองกำลังรับประทานอาหารอยู่ ธีจึงเอ่ยปากออกมาด้วยคำว่า “ วัลล์เป็นแฟนกับผมนะครับ ” ธีใช้มือของเขาทั้งสองข้างไปประกอบมือของวัลล์ไว้แน่น วัลล์หยุดชะงักแล้วมองหน้าของธีอย่างอ่อนไหว หัวใจของเธอสั่นรั่วเต้นแรงปานแผ่นดินจะไหวในชั่วขณะนั้น วัลล์จึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ คุณธีว่าอะไรนะคะ ” วัลล์พูดเสียงเบาแต่สายลมก็พัดน้ำเสียงของเธอไปเข้าหูของธีอย่างไม่มีอะไรขัดข้อง แล้วธีจึงพูดขึ้นอีกครั้ง “ ผมขอคุณเป็นแฟนครับ มาถึงวันนี้ผมรู้แล้วว่าความรู้สึกดี ๆ ที่ผมมีให้คุณนั้นมันกลายเป็นความรักไปแล้วครับ ” ธีจ้องหน้าวัลล์อย่างจริงใจและหนักแน่น วัลล์ได้แต่ยิ้มเพราะเธอไม่รู้จักว่าความรักที่มีให้กับชายเป็นแบบไหน แต่ในขณะนั้นหัวใจของเธอสั่งให้เธอตอบออกไปว่า “ ตกลงค่ะ ” วัลล์ย...

เหตุแห่งรัก เช้าวันรุ่งขึ้นธีรวัสตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะไปทำบุญที่วัดและในวันนี้เขาได้หยิบคัมภีร์ใส่กระเป๋าไปด้วย เมื่อมาถึงวัดธีรวัสก็เข้าไปหาหลวงตา หลวงตาจึงถามว่า “ เจ้าธีมาคนเดียวรึ โยมพ่อโยมแม่ล่ะไม่มากับเจ้าหรอ ” หลวงตาทักทายธีรวัสด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม “ ไม่ครับหลวงตา ท่านมีธุระ ผมจึงมาก่อนเพื่อให้ท่านทั้งสองสบายใจครับ ” ธีรวัสพูดพร้อมกับพนมมือ “ ธีรวัสเจ้าก็คอยระวังตัวเองหน่อยแล้วกัน อย่าไปเก็บของที่ไม่ใช่ของเราไว้กับตัว มันจะเป็นภัยต่อตัวเจ้าเอง ” “ ครับหลวงตาผมจะคอยระวัง งั้นผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับหลวงตา ” ธีรวัสพูดเสร็จก็ก้มลงกราบหลวงตาสามครั้งแล้วค่อย ๆ คลานออกไป ขณะที่กำลังขับรถมาระหว่างทางธีรวัสก็คิดถึงคำที่หลวงตาพูดว่า “ อย่าเอาของที่ไม่ใช่ของเราไว้กับตัว ” ธีรวัสทำสีหน้าครุ่นคิดอย่างกังวลใจ และของที่หลวงตาว่าคืออะไร เมื่อธีรวัสมาถึงที่หอสมุดแห่งชาติขณะที่เขาจอดรถเปิดประตูออกมาก็ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องดังขึ้นว่า “ ช่วยด้วย … ช่วยด้วย … ช่วยฉันด้วย !!!! ” เสียงดังมาจากทางต้นไทรใหญ่ ธีรวัสจึงรีบวิ่งไป จากนั้นธีรวัสก็เห็นผู้หญิงกำลังถูกชิงทรั...